پیشنهاد به نظام آموزشی کشور

با سلام

موضوع نظام آموزشی هر کشور ، اگر با قدرت پایه ریزی شده باشد میتواند ملتی فرهیخته و با فرهنگی غنی به وجود آورد.
کشور ایران بعد از انقلاب باید نظام آموزشی را پایه ریزی می کرد. لذا به دلیل های فراوانی مانند عجله برای تصویب یک قانون و همچنین بیرون آمدن وضعیت اجتماعی کشور از حالتی انقلابی به حالت عادی ، مسئولین قانون رژیم قبلی را فقط با تغییراتی بسیار کمی دوباره تصویب کردند. قانون قبلی هم اکنون نیز در حال اجراست ، آن قانون دارای مشکلات و خطاهای بسیاری می باشد و این موضوع که هر دولت سیاست های دولت قبل را به کل رد می کند و تمامی هزینه کرد ها و تمامی فرهنگ سازی دولت قبل نادیده گرفته می شود و یک روش دیگر برای این موارد در دولت بعد در نظر گرفته می شود. اگر از این موارد نیز بگذریم ، این موضوع که اشتباهاتی کلان در تصمیم گیری های نظام آموزشی نیز صورت می گیرند مانند: پدیده ای به نام معلم حق التدریس و…. البته این موضوع فراموش نشود که موضوع از پایه مشکل دارد.
کسی حق تدریس نباید داشته باشد مگر اینکه استخدام شده باشد و اگر نظام آموزشی نیاز به مدرس دارد باید وی را تعلیم دهد و فرهنگ صحیح را به او بیاموزد سپس بعد از گذراندن این افراد از فیلتر هایی وارد محیط آموزشی کند. اما موضوع حال حاضر چیز دیگری است ، از پایه دیوار آموزشی کشور کج پایه گذاری شده و تا به امروز که نزدیک به فروپاشی فرهنگی هستیم. باز جای شکرش باقی هست که بعضی از معلمان ، فرهنگ صحیح را با مطالعه می آموزند و تخصص خود را به صورت شخصی ادامه می دهند وگرنه اگر کار با نظام آموزشی می بود با چنین شرایطی باید استاد دانشگاه هایمان را در خارج از کشور به عنوان مربی پیش دبستانی معرفی کنیم.
باز این موضوع قابل توجه است که تعداد زیادی از استادان دانشگاه های کشور به خصوص دانشگاه های شهرستانی را اگر به عنوان مربی پیش دبستانی استخدام کنیم قطعا بیت المال را به چاه فاضلاب ریخته ایم ، نه تنها مرجعی مناسب برای موضوعات درسی نیستند بلکه منابعی برای آموزش فرهنگ غربی شده اند.
پیشنهاد خیلی از متفکرین این است که تعدادی از متخصصین حوزه دینی ، فرهنگی و اقتصادی شروع به پایه ریزی نظام آموزشی کنند ، نظامی که در وحله اول نحوه تربیت مدرس آن و نحوه استخدام آن کاملا مشخص باشد و این استخدام باید مهارت محور باشد نه مدرک محور ، نظام آموزشی که نحوه پرداختی وزارت خانه اش به زیر مجموعه های خود آشکار و عمومی نباشد قطعا دچار فساد خواهد شد ، باید آموزش تا مقطع تحصیلات عالیه ، کاملا رایگان باشد. اکنون شاهد حضور آموزشگاه های خصوصی و غیر انتفاعی و نیمه دولتی بسیاری هستیم که قطعا ضربه ای مهلک به بدنه آموزشی فرهنگی کشور زده اند. باید تعداد این آموزشگاه ها را به یک دهم تعداد کنونی رساند.
در مقاطع دبستان و راهنمایی که اکنون ادغام نیز شده اند ، به تمامی دانش آموزان تغذیه داده شود ، شیر اصلی ترین مواد لازم برای از بین بردن پوکی استخوان است ، البته قسمتی از درآمد های پزشکی کشور باید به وزارت آموزش و پرورش پرداخته شود به این دلیل که نحوه صحیح آموزش و همچنین ارائه تغذیه مناسب به دانش آموزان می تواند ۸۰ درصد بیماری های واگیر دار را کم کند. اینگونه است که هزینه های دولتی بسیاری از دوش وزارت بهداشت برداشته می شود.
موضوع دیگر اینکه حقوق معلمان باید افزایش داشته باشد ، مدرسی که مشکلات مالی داشته باشد ، توان لازم و صلاحیت تدرس را ندارد ، لذا حقوق معلمان در چنین شرایطی نباید کمتر از ۲,۵۰۰,۰۰۰ هزار تومان ( دو میلیون و پانصد هزار تومان ) باشد. این موارد ذکر شده فقط قسمت کوتاهی از نظام صحیح آموزشی می باشد که مورد تایید عاقلان ، اسلام و حتی دولت می باشد که اما آنقدر بی اهمیت است که کسی به فکر مطرح کردن آن ها و حمایت از آن نیست. دولت ما توان مدیریت بالایی دارد لذا با استفاده از این مدیریت کارآمد می تواند قدرت فرهنگی و فنی تخصصی آینده باشد.

امیدوارم این پیشنهاد برای پایه ریزی نظا آموزشی جدید مورد توجه قرار بگیرد.

 

امین هوشیار
۲۵ دی ۱۳۹۶

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *